يكى آنكه خمر خورد و ديگر آنكه زنّار بندد ! اذان‌گو هر دو را پذيرفت ! آن خوب‌روى چون انجام دو شرط را ديد گفت : قدم اختيار ما را در اين مواصلت بريدند ! و دوش جفت ما را در آخرت بما نمودند و شغل ما را به مراد ما بساختند ، آنگاه او شهادت را ادا نمود و بر مسلمانى جان بداد ! چون اين خبر به اذان‌گو رسيد از حيرت و حسرت آهى كشيد و بر كافرى جان بداد ! اكنون آن جنازه كه گل‌باران و براى تقرّب و تبرّك دستارها بر آن مىاندازند جنازهء آن زن است و آنكه سنگ‌باران مىكنند جنازهء مرد اذان‌گو است ! ! . . . وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ . آيه . اهل ايمان را از توكّل چاره نيست ، و آن را كه توكّل نيست ايمان نيست ! توكّل بر كسى بايد كرد كه عزيز و رحيم است و بنگر تا اعتماد بر كسى نكنى كه امروز هست و فردا نيست ! توكّل بر پادشاهى كن كه هميشه زنده و جاويدان و پاينده است . لطيفه : از مرغان هوا توكّل بياموز ! بامداد هريكى از آنها بينى از لانه‌هاى خود بيرون آمده ، بيزار از خود و بيزار از خلق ، چون شب درآيد حوصلهء آنها پر از دانه و به آشيانهء خود بازگردند ! - اگر بر خدا توكّل كنيد و مانند مرغان پى دانه رويد خداوند روزى شما را مقرّر و برجا نهاده است ! [ آيات 70 - 60 ] ( تفسير لفظى ) 60 - إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ الْمَساكِينِ وَ الْعامِلِينَ عَلَيْها وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَ فِي الرِّقابِ وَ الْغارِمِينَ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ . زكات‌ها كه خداوند واجب كرده براى تهىدستان و تنگ‌دستان و ستانندگان زكات و دل راه‌يافتگان به اسلام و بردگان آزادىخواه و وام‌داران از بهر صلاح مسلمانان ، و در راه خدا ( در راه غازيان و مجاهدان ) و راهگذريان درمانده ، فريضه‌ايست از سوى خداوند بر بندگان و خداوند دانائيست راست‌دان . 61 - وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَ يَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ رَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ از جمله كافران و مشركان و منافقان كسانى هستند كه پيغمبر را مىرنجانند و آزار مىدهند و مىگويند وى همه گوش است ، به آنها بگو همه گوش بودن براى شما به است كه به آنچه از خداى به او مىرسد مىگرود و مؤمنان را به راه راست وامىدارد و راست‌گوى مىداند و رحمتى است براى گروندگان از شما و آنها كه پيغمبر را اذيت مىرسانند ايشان راست عذاب دردناك . 62 - يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ وَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَحَقُّ أَنْ يُرْضُوهُ إِنْ كانُوا مُؤْمِنِينَ . به خدا سوگند ياد مىكنند كه شما را به سخن خشنود كنند درحالىكه خشنودى خدا و رسولش سزاوارتر است اگر آنها مؤمن هستند . 63 - أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّهُ مَنْ يُحادِدِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَأَنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِداً فِيها ذلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ . آيا نمىدانند كه هركس با خدا و رسولش دشمنى و گران‌سرى و نفاق كند سزاى او آتش دوزخ است كه در آن جاويدان و اين است رسوائى بزرگ ! 64 - يَحْذَرُ الْمُنافِقُونَ أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِما فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِؤُا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ ما تَحْذَرُونَ . منافقان مىپرهيزند از اينكه سوره‌اى بر آنها از آسمان فرود آيد كه ايشان را از آنچه در دل دارند خبر دهد ، بگو ( اى محمّد ) به آنها ، افسوس بداريد ( استهزا كنيد ! ) و خداى بيرون خواهد آورد از دلهاشان آنچه را كه پرهيز مىكرديد . 65 - وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّما كُنَّا نَخُوضُ وَ نَلْعَبُ قُلْ أَ بِاللَّهِ وَ آياتِهِ وَ رَسُولِهِ كُنْتُمْ